بازآفرینی فضاهای همگانی شهرها (با نگاهی به تجارب تهران و پاریس)

ناکارآمدی و فرسودگی فضاهای همگانی موجب از­دست­رفتن حیات مدنی، کاهش حضور مردم و افول زندگی جمعی در این فضاها از شهر شده­است.معضلاتی مانند خودرومحوری، تسلط سواره بر پیاده، مشکلات اجتماعی و اقتصادی، آلودگی­های محیط­زیستی در کنار فرسودگی کالبدی و فعالیتی، فضاهای همگانی را در خطر نابودی و زوال قرار داده­است. این معضلات، بازآفرینی شهری را به­عنوان یکی از رویکردهای موثر در تجدید حیات فضاهای همگانی در جهت حل مشکلات این فضاها مطرح نموده­است. کتاب حاضر سعی دارد تا با مقایسه بازآفرینی فضاهای همگانی کلانشهر پاریس، به­عنوان یکی از پیشروترین شهرهای جهان در این زمینه و کلانشهر تهران، به ارائه الگویی از بازآفرینی شهری در جهت تجدید حیات فضاهای همگانی و دستیابی به فضاهای همگانی مطلوب و باکیفیت در فرآیند بازآفرینی شهری بپردازد. با توجه به جدیدبودن موضوع و مطالعات کم صورت­گرفته در این زمینه، عوامل تاثیرگذار بازآفرینی فضاهای همگانی (ابعاد، مولفه­ ها و شاخص­ ها) با مطالعه مفاهیم و مبانی ،این کتاب از نظر هدف، کاربردی می ­باشد. یافته­ های کتاب نشان می­ دهد که از میان ابعاد موثر در بازآفرینی فضاهای همگانی، ابعاد کالبدی و فعالیتی ، بیشترین تاثیر را در این فرآیند دارند. همچنین از میان ۴۰ شاخص نهایی موثر در بازآفرینی فضاهای همگانی، شاخص دسترسی به فضاهای همگانی ، اختلاط و تنوع کاربری­ ها ، احساس امنیت ، موثرترین شاخص­ ها در این زمینه می­باشند. در میان محدوده ­های مورد مطالعه میدان جمهوری پاریس  از نظر کیفیت فضاهای همگانی ایجاد شده در بازآفرینی شهری امتیاز بالاتری را نسبت به میدان امام حسین (ع) تهران کسب نموده­است. همچنین پارک دولاویلت پاریس کیفیت مطلوب­ت ری در بازآفرینی فضای همگانی نسبت به بوستان ولایت تهران داشته­ است. بر اساس نتایج، محدوده­ های مورد مطالعه در پاریس از نظر کیفیت فضاهای همگانی ایجاد شده در بازآفرینی وضعیت بهتری نسبت به محدوده­ های مشابه در تهران دارند. بازآفرینی فضاهای همگانی مورد مطالعه در پاریس با نگاهی جامع و بلندمدت­ تر می­ باشند، درحالیکه بیشتر بازآفرینی­ های فضاهای همگانی در تهران به­ صورت مداخله کالبدی و در قالب طرح­های ضربتی، در مدت زمان کوتاه انجام می ­پذیرد که اکثرا نتوانسته­ اند چالش ­های اقتصادی، اجتماعی و محیط­ زیستی فضاهای همگانی را برطرف نمایند. همچنین پاریس دارای برنامه مشخصی برای بازآفرینی فضاهای همگانی می­ باشد، درحالی­که در تهران بیشتر بازآفرینی­های فضاهای عمومی به­ صورت موردی انجام می­گ یرد و داشتن یک الگوی بازآفرینی فضاهای همگانی و یک برنامه مشخص در این زمینه برای تهران ضروری به ­نظر می ­رسد.