اصول و مبانی طراحی نماهای شهری

آن هنگام که مقابل ساختمانی میایستیم این پوسته برای ما چه معنایی دارد یا زمانی
که از هیاهوی شهر با گذار از این پوسته به درون بنایی گام مینهیم یا از خلوت
درون بنا به غوغای شهر ورود میکنیم، این آستانه ما را به ورطه کدام اندیشه
میکشاند. درپس عبورمان از گذری به هم بافته از نماهای رنگارنگ چه حسی
واپس میزند. درونمان رسوخ مینماید چگونه نمایی ما را میخواند و آن دیگری
نماهای شهری به عنوان زبان گویای هر ساختمان از یک سو و در مقیاس بزرگتر،
جداره شهر از سوی دیگر، یکی از مهمترین عناصرساخت کالبدی، اجتماعی و
فرهنگی شهر هستند و با توجه به نقشی که در بازنمایی فرهنگ و جلوه بصری آ ن
ایفا مینماین د، از جایگاه مهمی در مباحث شهری و معماری برخوردار است.
نماهای شهری از یک سو مرز درون و بیرون هستند و آغازی بر سیری به کشف
و از سوی دیگر عرصه ای رو به سوی شهر و وابسته به حیات اجتماعی شهر، درون
از آن هویت گرفته وبه آن هویت میبخشند. اما با وجود وسعت معنا و گستره
عملکرد، هنوز آنگونه که باید ، به آن پرداخته نشده است. هر کتابی که در باب
معماری تورق کنید و در فهرست و محتوای آن به جستجو واژه “نما” بپردازید، به
احتمال زیاد، مطالب زیادی نخواهید یافت حتی اگر با خوش شانسی در انبوه موارد
غیر مرتبط، به مطالب پراکنده ای برسید، در حوزههای صرفا فرمی، بیونیک یا
پدیدارشناسی با تمرکز بر جنبههای مصالح و فناوریهای معاصر مربوط به طراحی،
ساخت و حفاظت از پوشش ساختمان روبرو خواهید شد. اما کتابی جامع که به
کنکاشی متمرکز و همه شمول در باب موضوع نما بپردازد، نخواهید یافت. و این
درحالیست که تمام ابنیه به واسطه وجه جلوهگری دارای نما هستند. بنابراین خلا
عجیبی در ادبیات پژوهش در مورد ماهیت و نقش نما به عنوان یک مؤلفه اساسی
 . تولید معماری و قلمرو شهری را نمایان میس