” آب ، آسمان و ساختمان ها از علت های سنجیده متاثر نمی شوند . آنها آنجا هستند تا درآن لحظه از آنها لذت برده شود و یا فراموش گردند.” در این تعبیر آب به عنوان مرز گذار میان خود و خشکی از بارزتریت مثال هایی است که بزرگترین ” تباین های روانی ” را ارائه می کند.
به همین دلیل است که لینچ در تعریفی که از شهر بستن می نماید، نوار های ساحلی رود خانه و دریا را لبه ای تاثیر گذار در شناخت ساخت ذهنی افراد از شهر می داند: ” … اما احساس مجاورت با آب ، چون چندین ساختمان ، سیمای بندر را تیره کرده اند و چون حیات از فعالیت های دیرین بندر رخت بر بسته است ، کمتر موجود بود …”
موضوعات:
: مناطق ساحلی مناطق ساحلی – ایران – مدیریت مناطق ساحلی – مدیریت – قوانین و مقررات مناطق ساحلی – مدیریت – قوانین و مقررات – ایران فضاهای تفریحی – طرح و ساختمان گردشگری – استانداردها ساحل دریا
